เห็นช่วงนี้มีสื่อหลากหลายชนิด ประเภทที่คอยออกมาเชียร์ประกาศปาวๆ ให้เราหมั่นประหยัด และอีกชุดก็จะบอกให้เราช่วยจับจ่าย ก็เลยมาเขียนเรื่องวิธีการประหยัดของผมหน่อยแล้วกัน เพราะทั้งเพื่อตัวเอง และเพื่อคนอื่นๆ

ประหยัดเงิน
อันนี้ก็จะเลือกกิน เลือกใช้ตามความเหมาะสม ไม่ว่าจะเป็นการเดินทาง การจับจ่ายสินค้าอุปโภคบริโภค

 

อันนี้อาจจะฟังดูตอแหล สะตอเกินไป แต่ก็ไม่เกินความสามารถครับ จับจ่ายใช้สอยบ้านใกล้เซียร์ บางวันก็ใช้วิธีเดินไปซื้อกับข้าว ใช้มอเตอร์ไซด์ หรือการซื้อของมาตุนเป็นสะเบียงเผื่อไว้หลายๆ วันหน่อย ก็ลดการเดินทางโดยไม่จำเป็นได้ครับ เมื่อก่อนต้องออกไปซื้อทุกวัน ก็เผาน้ำมันทุกวันเหมือนกัน

 

คงเคยไปกินก๋วยเตี๋ยวที่มันมีตะเกียบแบบใช้แล้วทิ้ง หรือเคยเดินทางไกลๆ ด้วยรถส่วนบุคคล (ส่วนตัว) ... ก๋วยเตี๋ยวหากวันไหนกินพวกที่เป็นเส้นก็จะใช้ตะเกียบตามปกติ แต่หากวันไหนกินเกาเหลา ไม่มีเส้นก็จะใช้ช้อนจ้วงอย่างเดียวพอ ก็ช่วยลดตรงนี้ไปได้ เหมือนข่าวที่เคยได้ยินมาว่าประเทศญี่ปุ่น ใช้ตะเกียบสูงมาก อย่างน้อยเดือนนึงผมคงลดการใช้ตะเกียบแบบนี้ไปได้สัก 10-20 คู่ (เพราะกินเกือบทุกวัน)

ส่วนเรื่องรถโดยสารหากไม่เร่งรีบมากก็จะใช้รถสาธารณะ ใช้ร่วมกับคนอื่น ช่วยกันแชร์ค่าเดินทาง แทนการใช้รถส่วนตัวเข้าไปแออัดกันอยู่ในเมือง เคยได้ยินมาว่าในต่างประเทศการนำรถเข้าในเขตเมือง มีเสียภาษีด้วยนะ ... บ้านเราคงอีกนาน เพราะสาธานูปโภคยังห่างไกลเหลือเกิน มีเงินก็ไปลงแต่กับถนนหนทางหมด... สาธานูปโภคส่วนรวมก็เลยดูขาดๆ ไป ไม่เพียงพอกับความต้องการ ฝากไปถึงท่านที่เกียวข้องด้วยนะครับ

 

ประหยัดถุงพาสติก ประหยัดกระดาษ ประหยัดในสิ่งที่เรานำมาใช้สอยเพื่อความสะดวกสบาย ของเราแต่กลับทำร้าย ทำลายสิ่งแวดล้อมโดยที่เราไม่ได้คำนึงถึง...

 

ก่อนจบ... ขอฝากเรื่องที่สำคัญมากๆ ครับ เนื่องจากกระแสเช็คช่วยชาติกำลังอินฯ เลย อยากให้พวกเราเลือกจับจ่าย เปลี่ยนแปลงรูปแบบการใช้จ่ายของเราบ้าง เพื่อให้เม็ดเงินกระจายไปยัง กลุ่มรายย่อย หรือต่างจังหวัด ... การจับจ่ายเงินในต่างจังหวัดนั้น แม้จะเพียงเล็กน้อย แต่เป็นเม็ดเงินที่จะไปหมุนเวียนในจังหวัด ลดความค้นแค้นของต่างจังหวัดไปได้บ้างไม่มากก็น้อย .... และผมขอสนับสนุนการท่องเที่ยว เที่ยวไทยครึกครื้น เศรษฐกิจไทยคึกคัก เพราะจะเป็นการกระจายเม็ดเงินไปตลอดเส้นทางการเดินทางของทุกๆ คน ... จับจ่ายบ้างในเส้นทางที่คนเดินทางไปนะครับ (แบบไม่ต้องเดือนร้อนตัวเองก็พอแล้ว)

ท้ายนี้คงฝากถึงท่านที่ได้แวะเวียนเข้ามาอ่าน เริ่มต้นจากตัวเราง่ายที่สุด ไม่ต้องรอให้ใครเค้ามาบอกหรอก เราเริ่มได้เลย ยกเว้นเราจะหลงลืมไปตามกระแส เสพ สุข ทุกข์ เหนื่อย

 

ปุ๊ก (๐๔/๐๔/๒๕๕๒)