เมื่อวันที่ 1 เมษายนที่ผ่านมา พ่อโทรมาบอกว่าปู่ที่บุรีรัมย์เสีย ก็เลยโทรสอบถามทางสำนักงานอัยการว่าสามารถเข้าไปเซ็นต์เอกสารรายงานตัวล่วงหน้าได้หรือไม่ เพื่อไปร่วมงานที่จังหวัดบุรีรัมย์

 

การรายงานตัวไม่มีอะไรผิดปกติ แต่โทรศัพท์เราที่ใช้และคบหาดุใจกันมาได้หลายเดือนแล้ว หล่นหายไปที่ไหนไม่รู้เหมือนกัน HTC 3G ตัวเก่งที่เราใช้ และมีข้อมูลอยู่ข้างในพอสมควร คนเอาไปก็ช่างใจร้ายเหลือเกิน ถ้าหากเก็บได้แล้วส่งคืนเราคงให้เงินตอบแทนบ้างไม่มากก็น้อย

 

 

หลังจากที่โทรศัพท์หายไปแล้วก็เซ็งไปซะวันนึง แล้วก็มายึดเครื่องแฟนทำการแทนไปก่อน ใช้มาได้ ๒-๓ วัน เริ่มรู้สึกว่าเราเอาเปรียบแฟนมากเกินไปแล้ว เลยเปลี่ยนคืนให้เค้าไป แล้วไปซื้อ Phone One จำรุ่นไม่ได้ว่ามันรุ่นอะไร ราคา ๒๕๐๐ บาท (ซื้อกับพี่ข้างบ้าน เปิดร้านขายโทรศัพท์อยู่บนเซียร์ รังสิต) ใครสนใจไปอุดหนุนได้นะครับ (เขียวทั้งร้าน)

 

 

เรื่องก็คือ HTC 3G ราคา 20000 กว่าบาทนั้น พอหายไปเรารู้สึกว่าข้อมูลทุกอย่างที่อยู่ข้างใน ทั้งรูปภาพน้องน้ำ ข้อมูลที่เราใช้ มันสำคัญมาาาาาก จนต้องใช้เวลาทำใจอยู่สักพัก แต่พอทำใจได้แล้ว และคบหาดุใจกับ PhoneOne มาได้สักระยะก็เริ่มจะชอบใจแล้ว ถึงมันจะราคาไม่กี่บาท แต่เราเห็นว่ามันใช้งานได้ครบแล้ว ใส่สองซิมได้ด้วย เล่นเน็ต ฟังเพลง ถ่ายรูป ถึงแม้จะไม่มากที่สุด ไม่ดีที่สุด แต่ตอนนี้เราเฉยๆ กับของพวกนั้นแล้ว

 

มีใหม่ มีตกรุ่น มีตั้งอยู่ และมีดับไป.... เมื่อเราตั้งสติ ทำใจได้แล้ว เราก็พร้อมที่จะเดินหน้าลุยต่อไป

 

ปุ๊ก (๑๐/๐๔/๒๕๕๒)